Camaradas, Delegacións convidadas, Compañeiras
e compañeiros do Movimento Xuvenil Nacionalista, Amigas
e amigos.
Chegamos ao remate deste XI Congreso da UMG tendo constatado,
desde a nosa condición de nación políticamente
acéfala, economicamente dependente e culturalmente asoballada,
con preocupación e alarma o novo cenário político
co que nos enfrontamos.
Cenário sustanciado nun contexto hostil e belixerante
contra a base teórica sobre a que traballamos, o nacionalismo,
como nunca antes se tiña dado.
O sistema, en forma de cefalópodo, deseña e
configura na sua cabeza políticas lesivas para o conxunto
da humanidade a das nacións dependentes da periféria
económica, as colónias, e transmite logo, desde
os seus tentáculos a ideoloxia da aceitación que
mantén á sociedade apática ante unha voráxine
especulativa, inumana e apocalíptica.
Os tentáculos baten con forza e saña contr a
única ideoloxia que neste intre ousa cuestionar o ruma
da história, o nacionalismo, eis como neste contexto,
e no meio da máis aberrante das cerimónias da
confusión, culpa-se ao nacionalismo de todos os males,
algo que se ben efectivamente non é novo (após
a queda do socialismo nos paises do Leste os movimentos patrióticos
pasan a ser o inimigo público número un do sistema)
ten agora como novidade o non escatimar en absoluto en médios,
recursos e principalmente argumentos (coidadosamente elaborados
en base á mentira e á fórmula «todo
vale») para converter á vítima en verdugo
e disfarzar-se de salvadores e gardiáns da democrácia
e da liberdade aqueles aos que non causan nengunha contradición:
- Nen as taxas de desemprego abafantes
- Nen os índices de indixéncia alarmantes
- Nen os xenocídios disfarzados de intervención
s humanitárias cando os intereses económicos ou
xeoestratéxicos así o aconsellan
- Nen a expoliación de paises inteiros da periféria
na procura de recursos naturais, matérias primas e man
de obra barata
- Nen as políticas descaradas de dumping social
- Nen os volumes de produción acadados sobre a deslocación
dos procesos produtivos e a operación en rede.
E digo, non lles causa nengunha contradición se o cálculo
final de dividendos dá positivo, caia quen caia polo
camiño.
Non podemos nós pasar de pontas por esta situación,
a preocupación amosada debe dar paso a unha acción
política medida, pedagóxica e intelixente que
sexa quen e contrarrestar tal ofensiva do imperialismo, españolismo
tal e como nós o coñecemos.
No noso país, neste contexto hostil, destacan as tendenciosas
vinculacións ao independentismo, movimento que representa
o auténtico comodín do statu quo imposto na Galiza,
destacan tamén as tentativas por trasladar ao debate
político interno dinámicas alleas, deste xeito
quere agochar o Xunta do Partido Popular a sua bancarrota na
defensa do País, dos seus mariñeiros, do seu sector
agrogandeiro, do seu sector industrial, das suas infraestruturas
e da sua mocidade, especialmente perxudicada por estas situación
de «non bonanza económica».
Mais tamén é destacábel o coidado co que
o PP comeza a actuar entre a mocidade, na universidade, nas
asociacións xuvenís, con decisións orgánicas
incluso, como se recollia nas suas teses vidas de aprobar. Cumpre-nos
logo non perdermos de vista esta situación e esforzarmo-nos
por clarificar á mocidade sobre quen é quen e
sobre que é útil para o seu benestar e para a
prosperidade económica de Galiza.
A Precariedade, a falla de expectativas laborais para a mocidade
ou a emigración deben ser chantados no debate polo Movimento
Xuvenil Nacionalista abrindo así fendas de reflexión
e actuación no valado da apatia no que o PP quer enclaustrar
á mocidade. Velaí a importáncia e a funcionalidade,
como instrumento para acadar este obxectivo, da incidéncia
social e prática do nacionalismo xuvenil.
Viña sendo xa de atrás unha teima nos cadros
da UMG nas distintas organizacións do nacionalismo xuvenil
a necesidade de vincular discurso teórico e acción
política ás conquistas concretas e aos avanzos
reais na situación da mocidade. Hoxe vimo-lo de plasmar
por escrito nun epígrafe central das teses que alumearán
o noso traballo nos vindeiros dous anos.
Organizarmo-nos para actuar e actuarmo-nos para incidir, velaí
o repto para un movimento xuvenil cunhas estruturas e fortaleza
organizativa nada desdeñábeis mais que deberán
dar o salto cualitativo de mellorar na sua incidéncia
social.
Incidéncia social a traveso
- Da pedagoxia política
- Da actuación socialmente útil
- Do contacto e reflexión conxunta co tecido asociativo
ou sectores conxunturalmente agredidos e apriori non ideoloxizados
- Incidéncia social a traveso da para nós non
nova invitación á participación en debates
e campañas políticas.
Vai-nos a vida en afortalar esa incidéncia social do
nacionalismo xuvenil
- Para inserir a máis mocidade no proceso de autodeterminación
de Galiza
- Para inverter a tendéncia ao pasotismo e ao individualismo
descaradamente fomentada desde o poder
- Para tronzar a tendéncia abstencionista dunha mocidade
que mália todo segue tendo como elemento referencial
ao nacionalismo
- En soma incidéncia social para criar un estado de
opinión que recolla anecesidade de inverter a situación
con políticas nacionalistas ( que en Galiza como nación
colonizada é o mesmo que dicer progresistas) e para desenmascarar
ante a mocidade, esa mocidade á que van dirixidos os
falsários cantos de serea do sistema, os verdadeiros
procesos económicos e sociais que se cocen nas cociñas
do centro económico, e o que estes procesos reservan
á mocidade, como sector per se feble e máis agravado
ainda nun país sen poder de decisión, e en fin
para desenmascarar tamen os mecanismos e argumentos fraudulentos
e confusos utilizados para facer da luz escuridade e da escuridade
luz.
Para este avanzo na incidéncia social do nacionalismo
xuvenil, coa vista posta en acadar os obxectivos antes enumerados
e durante o Congreso debatidos e aprobados, poñemos á
UMG e aos seus e ás suas militantes ao servizo das distintas
organizacións nas que vimos traballando.
Poñemos tamen ao servizo do Movimento Xuvenil Nacionalista
as nosas teses, entendidas como ferramenta útil para
operar neste contexto de enorme hostilidade, teses de enorme
contido prático de cara a aperfeizoar a conexión
coa mocidade, de cara a concienciar a un maior número
de mozas e mozos e de cara a organizá-las e organizá-los
no asociacionismo nacionalista.
Que ninguén agarde nas teses recén aprobadas
grandes teorizacións ideolóxicas sobre o marxismo-leninismo,
non lle corresponde á UMG -nada hai xa 24 anos- definir
a sua posición ideolóxica, sabemos quen somos
e, o que é máis importante, cara onde camiñamos.
Temos ademáis o convencimento de que a enumeración
da nomenclatura clásica do marxismo ou a reiteración
machacona de consignas non fan a unha organización merecedora
do calificativo de revolucionária ou transformadora da
sociedade.
Van ser, por contra,
- A análise pausada das circunstáncias do momento
- O degrao de concienciación da sociedade, e en base
a estes dous elementos
- O deseño dunha mensaxe e dunha actuación comprendida
polos seus destinatários e destinatárias, que
incida socialmente (outra vez incidir!)
- E como consecuéncia disto a criazón dun estado
de opinión favorábel ás nosas teses, que
logo se traduza nunha simpatia e compromiso co noso movimento
Digo que serán estes os que determinen na prática
quen fai tambalear os alicerces do modelo socio-económico
imperante e quen fai de estea e comparsa do complexo político
imperialista.
Cumpre facer, nesta mesma liña, algunha referéncia
a pretensas formas independentistas no noso País. Trata-se
de movimentos con escasa repercusión social e nula incidéncia
real que ás veces gozan dun tratamento privilexiado nos
meios de comunicación hostís co nacionalismo.
Dentro da fraseoloxia radical e inzada de ideoloxismo agochan
moitas veces auto-ódio e auto-colonización. Sen
o máis mínimo reparo, son quen de plegar-se a
ditados alleos e son quen de emular estratéxias e tácticas
políticas que existen noutras latitudes e que xa teñen
merecido a nosa reprobación e condena. Frente aos que
renden pleitesia a organizacións alleas e profesan o
«papanatismo basco», nós quedamo-nos coa
sentenza do noso Castelao «Cada Povo ten o seu ideal revolucionário
e por tanto debe facer a sua revolución».
Son realmente neste momento tan funcionais na Galiza para o
poder do estado, que de non existiren, terian-os que inventar.
Debe ser responsabilidade da UMG en conxunto coas organizacións
xuvenís nacionalistas clarificar pedagoxicamente á
mocidade sobre a función destes movimentos, que para
alén doutras consideracións, se concreta nunha
prática aventureira, inconveniente e fortemente danina
para os intereses colectivos do país, aquí e agora.
Cumpre, desde o obxectivo marcado de facer ao movimento nacionalista
hexemónico na nosa sociedade, perguntar se realmente
estas políticas soman ou, pola contra restan, de cara
a efectivización da hexemonia social do nacionalismo.
Máis unha vez o esquema «organización,
actuación, incidéncia» debe ser instrumento
desa clarificación frente a este fenómeno.
Remata este XI Congreso da UMG coa idea de continuarmos ou,
pésie oas atrancos, non renuciarmos a ser o referente
do movimento xuvenil galego, mais non por autocomplacéncia
nen en benefício partidário senon para pór
a disposición de Galiza Nova, dos Comités Abertos
de Estudantes, dos Comités Abertos de Faculdade, da mocidade
traballadora da CIG e demáis organizacións que
operan en clave de soberania nacional, o esforzo, a experiéncia
acumulada e o traballo leal e sincero de cara a seguir avanzando,
neste ambiente a cada máis hostil, no proceso de autodeterminación
do Povo galego.
Falaba do papel referencial da UMG non por autocomplacéncia,
como xa afirmei, nen por sectarismo senon pola verificación
empírica, na prática, de que nada no eido xuvenil
nacionalista se pode entender desde o 1977 sen a nosa participación
e concurso. E digo isto sen ánimo exclusivista pois estariamos
cegos e seriamos ademáis inxustos senon recoñecesemos
a aportación fundamental de moitas e moitos compatriotas
que non comparten adscrición partidária con nós.
Ten que ser, logo, fundamental manter o papel referencial da
UMG e a fortaleza da Organización en base ao princípio
do centralismo democrático e á unidade de acción.
A indestrutibilidade dunha organización debe-se en moito
a actitude das e dos seus militantes e non a desígnios
derivados dunha lei natural ou divina. As cousas nunca son porque
sí e a determinadas situacións non se chega por
casualidade, senon que son sempre resultado dun actuar prévio,
consciente ou non. Asumamo-lo nós e tomemos nota da experiéncia
vivida, baixo a responsabilidade que se nos presume como militantes
dunha Organización que consideramos indispensábel
para o futuro de Galiza e que ten a virtualidade de dotar de
coeréncia e de visión global ao movimento xuvenil
nacionalista. Pasemos páxina camaradas, e aproveitemos
o novo milénio para escreber con letras de ouro un novo
capítulo do libro da loita pola dignidade colectiva do
País.
Teño a certeza de que marchamos coa satisfacción
do deber cumprido, o debate sincero dado e os obxectivos aprobados
marcarán, de seguro, un ponto de inflexión. Ponto
de inflexión desde o que enfrontar o proceso eleitoral
autonómico iminente, no cal, como recoñecia hoxe
un destacado xornal galego, albiscan-se posibilidades reais
dun cámbio político na Galiza liderado polo BNG.
Quero rematar facendo tamen unha apelación á
necesidade de non cairmos na trampa de crer a própria
propaganda que o inimigo verque sobre nós, non é
o noso Partido nen a UMG un grupo de falcóns ou de comisários
que furtan o debate e actuan con man de ferro nas organizacións
nacionalistas. Somos apenas patriotas galegas e galegos que,
desde unha análise marxista-leninista aplicada á
realidade concreta de Galiza, aspiramos a compartir o mellor
de nós mesmos, cóbado con cóbado, cos demáis
compañeiros e compañeiras cos que estamos xuntos
no combate por unha Galiza Soberana que contribua a un mundo
máis xusto.
Camaradas, compañeiras e compañeiros, delegacións
convidadas, amigas e amigos: