|
|||||||||||||||||||||||||||||||
Terra e Tempo reflecte claramente as diferentes fases polas que pasou o nacionalismo, e moi especialmente a UPG, neste período. É boa mostra, ao tempo, dos debates fundamentais que se produciron, da capacidade de adaptación a diferentes etapas políticas, de resposta ás necesidades de cada momento. O seu carácter inicial, fundamentalmente teórico, corresponde con unha etapa de conformación dun espazo político e ideolóxico definido no que a consolidación dun núcleo militante relativamente reducido requeria clarificación e formación política. A expansión organizativa e a maior introdución social van-se plasmando ao longo de 1971 coa introdución de artigos sobre a conxuntura política, marcando o número de marzo de 1972 un primeiro e notório ponto de inflexión no carácter da publicación: ao lado de artigos de índole teórica e programática aparecen abundantes informacións sobre as principais loitas políticas e sociais do momento, con especial atención ao mundo do traballo. O sumário deste número constitui un bon exemplo do novo rumo político da UPG e dos seus esforzos por imbricar-se na clase operária. Os números dos anos 72-74 son boa mostra do proceso de decantación como partido comunista, como os dos anos 75-77 o son dos intensos debates sobre estratéxia e táctica políticas provocados polo fin da Ditadura e pola reforma política no Estado Español. Desde 1977 até 1981 coñece o Terra e Tempo o que sen dúvida será o seu período de maior regularidade e difusión, consecuéncia da intensa actividade pública da UPG como integrante, xunto coa AN-PG, da coaligazón político-eleitoral Bloque Nacional-Popular Galego. Tamén é seguramente a etapa en que de forma máis clara accede ás suas páxinas a conflitiva complexidade social, política e económica da Galiza. A aposta por unha ampla frente nacionalista que garantise o futuro de Galiza, que se concretizou en Setembro de 1982 no Bloque Nacionalista Galego, levou a UPG a renunciar á actividade pública en benefício do protagonismo político da nova organización unitária do nacionalismo. Neste contexto, o Terra e Tempo espaza a sua periodicidade e retoma o carácter eminentemente teórico. Profundizando nesta liña, a fins do ano 1995 inicia unha nova etapa na que deixa de ser órgao de expresión do Comité Central da UPG para converter-se nunha Revista de información, análise e interpretación, aberta a calquer colaboración realizada desde unha óptica nacionalista e anti-imperialista: “Botamos en falta máis coñecimento e debate sobre o noso país, máis interpretacións sobre o noso próprio mundo (...) Traballos que alumien aspectos esenciais da nosa existéncia ou simplesmente reflexionen en voz alta sobre o que está a suceder e o que estamos a viver na Galiza e no mundo. Temos diante de nós, portanto, unha xeira de máis de 35 anos que supuxo profundos cámbios na consciéncia colectiva do povo galego. Galiza é unha nación, e como tal ten deireito á sua autodeterminación. Se aquela rotunda afirmación, recollida no primeiro voceiro editado no 1965, callou nas conciéncias até conformar-se no eixo sobre o que xira o puxante nacionalismo de hoxe, tamén se debe en algunha medida ao papel do Terra e Tempo, ao labor dos homes e mulleres que o idearon, que o redixiron, que o compuxeron e imprimiron, que o distribuiron. Da edición en México e distribuizón por
correio deste primeiro número á posterior reprodución
en multicopista e difusión clandestina de man en man,
e á actual impresión en rotativa e venda en libraria.
Do peculiar formato inicial ao tabloide do ano 77 e ao formato
revista de hoxe. Das 8 páxinas do nº 1 ás
60 do último número editado. De Voceiro da UPG
a Órgao do Comité Central e Revista de información,
análise e interpretación. Moitos foron os cámbios
formais e moitas e moi diversas as circunstáncias en
que o Terra e Tempo viu a luz. Pero o mesmo obxectivo o anima
desde aquel distante 1965: ser o altavoz das necesidades, dos
anceios e das esperanzas dun futuro próprio das xentes
desta terra e deste tempo. |
|||||||||||||||||||||||||||||||